François Parie was born in 1971 and grew up in the company of music and art — two things that have never really let him go. He plays piano and keyboards in a blues and rock ‘n’ roll band, and brings to everything he makes the same quality that defines great music: the ability to say something true without overstating it.
He is currently in his second year at the Stedelijke Academie voor Beeldende Kunst in Herentals, where he studies sculpting and three-dimensional art. But his practice has its own momentum. Bewildered early on by cubism, post-expressionism, and abstract expressionism, he has spent years finding his own way toward the questions those movements opened up — questions about form, presence, and what objects can hold.
The Interlocutor series is his first serious body of sculptural work, and it announces an artist who already knows what he is after. Subtle, considered, and quietly alive, these pieces are made for homes and for the people who live in them — companions as much as sculptures.
His work is presented under the banner of Imperionism — a framework of his own making, rooted in what it means to be human in the most honest sense. Determinism and chaos. Freedom and form. The texture of life in the 21st century. In time, Imperionism may grow to include other artists drawn to the same territory. For now, it is François finding his ground.
Which, if the work is any indication, he has already found.
François Parie werd geboren in 1971 en groeide op in het gezelschap van muziek en kunst — twee dingen die hem sindsdien nooit meer hebben losgelaten. Hij speelt piano en keyboards in een blues- en rock-‘n-rollband, en brengt in alles wat hij maakt dezelfde kwaliteit die geweldige muziek zo bijzonder maakt: de gave om iets waars te zeggen zonder het te overdrijven.
Hij zit momenteel in zijn tweede jaar aan de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunst in Herentals, waar hij beeldhouwkunst en driedimensionale kunst studeert. Maar zijn praktijk heeft een eigen vaart. Al vroeg gegrepen door het kubisme, het post-expressionisme en het abstract expressionisme, heeft hij de jaren gebruikt om zijn eigen weg te vinden naar de vragen die die bewegingen openwierpen — vragen over vorm, aanwezigheid, en wat objecten kunnen dragen.
De Interlocutor-serie is zijn eerste serieuze reeks beeldhouwwerken, en het introduceert een kunstenaar die al goed weet wat hij zoekt. Subtiel, doordacht en stil levend — deze werken zijn gemaakt voor huizen en voor de mensen die erin wonen. Gezelschappen evenzeer als sculpturen.
Zijn werk wordt gepresenteerd onder de noemer Imperionisme — een kader van eigen makelij, geworteld in wat het betekent om mens te zijn in de meest eerlijke zin. Determinisme en chaos. Vrijheid en vorm. De textuur van het leven in de 21ste eeuw. Met de tijd kan Imperionisme uitgroeien tot een plek voor andere kunstenaars die zich tot hetzelfde territorium aangetrokken voelen. Voorlopig is het François die zijn grond vindt.
Wat, als het werk een indicatie is, hij al gevonden heeft.